tekstBloubLouNederlands

Houtjesbaai

Vroeger gingen Alja en ik vaak wandelen in de duinen tussen Egmond en Bergen aan Zee en liepen dan over het strand terug van Bergen naar Egmond. Een mooie tocht die nooit verveelde.

Tja, en Curaçao heeft niet van die lange stranden als in Nederland. En als je dan toch naar zee wil? 
Klinkt gek, want Curaçao is omgeven door de Caribische Zee, en toch heb je soms de behoefte het avontuur te gaan zoeken.

Omdat wij ook zoveel mogelijk hout proberen te sprokkelen voor Gladys, was de bestemming dit keer “Houtjesbaai”.
Deze baai bereik je wanneer je op de Weg naar de Westpunt, ongeveer 2,5 km voorbij Tera Corá, het weggetje naar rechts neemt. Er staat een wit bewegwijzeringsbord zonder tekst, althans niet meer leesbaar. Na ongeveer 1,5 kilometer rijden kom je bij Landhuis San Pedro, een schrale nederzetting met wat woningen, schuren, vee en een grote slagboom.
Na enkele minuten komt een Curaçaose dame aangelopen, begroet ons, en vraagt of wij door de slagboom willen. “Ja, wij zijn op zoek naar de houtjesbaai, en die zou hier ergens in de buurt moeten liggen”.
“Klopt”, zegt de oudere dame. Zij is vrij lang en slank, en heeft lang zwart/grijs/bruin gekruld haar.
Haar gezicht is getekend maar duidelijk is te zien dat zij ook van westerse ouders afstamt.
“Dat is die kant op, en dan bij die groep cactussen in de verte linksaf. Het kost 5 gulden”.
Nadat de 5 gulden is betaald, gaat de slagboom open en kunnen wij verder. “Tot straks”, riep ze ons na, “en toeter even als jullie weer voor de slagboom staan”.

Even later parkeerden wij de auto op een tiental meters van de ruwe zee. Vlak voor de baai lag een brede kliprand, die de zware golven tegenhield. Daardoor was het aan deze kant van de kust redelijk rustig.
Er lag veel hout maar helaas ook veel plastic materiaal en slippers, veel slippers.
De temperatuur was prima en de wind maakte het aangenaam. Ook zorgde de wind voor een heerlijke zilte geur in de neus, iets wat wij ook altijd prettig vonden op het strand tussen Bergen en Egmond.
Nadat wij enkele fraaie stukken hout hadden verzameld, en uiteraard mooie foto’s van de omgeving hadden gemaakt, reden wij weer terug naar de slagboom.
De aarde kleurt hier vuurrood, en wordt in de volksmond Tera Corá genoemd, waar ook het dorpje even terug naar vernoemd is.

Aangekomen bij de slagboom claxonneerden wij een paar keer. Naast ons kreeg een kudde geiten water uit de Bron van San Pedro, die hier vlakbij moest liggen.
Na enkele minuten kwam de dame weer aangelopen en opende voor ons de slagboom.
Wij parkeerden onze auto even verderop en wilden graag de dame nog even spreken. Het ademde hier historie en daar zal uiteraard een verhaal achter zitten.
De vriendelijke dame stelde zich voor als Etna, “gelijk aan de naam van die Italiaanse vulkaan”, zei ze er achteraan.
De nederzettingen met het landhuis behoorden al eeuwen toe aan haar familie. Deze familie is voortgekomen uit Nederlands/Bonairiaanse (afstammeling van de oorspronkelijke indianen) ouders. Dat was dus duidelijk aan Etna te zien. Een lang en slank Nederlands postuur met een donker uiterlijk.

Eigenlijk woont hier haar zus, maar die was even weg en zodoende paste Etna op. Haar ouders hadden hier nog een redelijk florerende uitspanning waar vaak gefeest werd. De overblijfselen hiervan zijn nog duidelijk te herkennen. Toen haar ouders waren overleden raakte het in verval.

Wat ook opviel waren een aantal stallen met prachtig verzorgde paarden. Die waren van haar neef die soms met de paarden rijtochten over de vlakte van Hato organiseert. Ook liet Etna ons de bron zien, die dit gebied rondom zo groen maakt en het mogelijk maakt hier ook veeteelt te bedrijven, zij het kleinschalig.
Etna woont zelf even verderop en als wij een keer weer in de buurt zijn, dan zijn wij van harte welkom en staat de koffie klaar.
Een aardige vrouw, wonende in een ruige omgeving met een rijke historie, en waar het prettig van is de verhalen aan te horen. San Pedro is de moeite van een bezoek waard!

Daarna reden wij door naar het uiterst westelijke puntje van het eiland waar een groot gapend gat met een kolkende zee, Watamula, de kust siert.
Deze tocht was een goed alternatief voor een wandeltocht tussen Egmond en Bergen……..!

De foto’s van dit avontuur zijn terug te zien op onze Facebook-pagina Appartementen BlouBlou Curaçao.

Roel Nienhuis

primi sui motori con e-max
e-max.it: your social media marketing partner

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

ReserverenButton-2

 

 

Zoover 2017 award

WEBLOG

  • S(tand) U(p) P(eddeling) op Het Spaanse Water

    Op Curaçao kan er op het prachtige Spaanse Water worden gesupt.Een vrij nieuw fenomeen dat is...

    Lees meer...

FOTO ALBUM

Locatie

Het complex ligt ten oosten van Willemstad in een van de betere wijken op het eiland, door zijn geweldig mooie ligging hebben ook een aantal grotere resorts zoals o.a. Chogogo en Papagayo resort, hier hun locatie gevonden.

Lees meer..

Contactgegevens

Appartementen BlouBlou Curaçao
Kaya Damasco 56
Jan Thiel / Willemstad
Curaçao

Telefoon: 005999 6620015 (Roel)
                005999 6823775 (Alja)
Mail: info@bloublou.nl 

 

Contactformulier

salamander bloublou small1